بهینه وب
خانه » مقالات ترجمه شده » طرحی برای زندگی واقعی(بخش دوم)

طرحی برای زندگی واقعی(بخش دوم)

فرایندهایتان را تقویت نمایید

با نمایش واقع گرایانه ی مخاطبانتان، زمان ان فرا رسیده است که چک و توازنی را وارد فرایندهایتان نمایید که تیم را از این انسان ها با خبر سازد و ان ها را از نتایج تصادفی و مهیب ان اگاه سازد. در این جا برخی از تکنیک های لازم برای شروع کار ارائه شده است.

تست WWAHD

در بسیاری از موارد راحت ترین راه برای تست حساسیت مربوط به هر گونه تصمیمات طراحی ارائه این سوال می باشد “WWAHD”_ “انسان چه کاری انجام میدهد؟”، شما در کجا یک فرم را طراحی می نمایید ، سعی نمایید هر یک از سوالات را با صدای بلند و برای یک بیگانه ی تخیلی بخوانید، به این که کارتان چگونه به نظر می اید فکر کنید و توصر نمایید سوالات چه پاسخ هایی را در پی خواهند داشت؟

میت کیفر لی از میل چیپ این امر را برای تمامی کپی ها پیشنهاد می نماید، صرف نظر از کاربرد ان در کجا و چگونه، زیرا این امر به شما کمک می نماید به خطاهایتلن پی ببرید، عملکرد خود را ارتقا دهید و جملاتتان را سلیس نمایید. او اظهار دارد:

زمانی که با صدای بلند می خوانید، تظاهر نمایید که شما در حال صحبت با یک شخص واقعی هستید و از خود سوال نمایید” ایا می توانم همین جملات را در واقعیت به کسی بگویم؟” گاهی اوقات نوشته های ما موجب می شوند سنگین و سردتر از انچه که فکر می نماییم به نظر برسیم.
سپس شما چیزی را منتشر می نمایید، زمان بگیرید و ان را بخوانید. این کار به شنیدن صدای شخص دیگری که اثر شما را می خواند کمک می نماید. شما می توانید از یک دوست یا همکار درخواست نمایید ان را برای شما بخواند و یا از ابزار تبدیل متن به گفتار کمک بگیرید. http://bkaprt.com/dfrl/07-01/)).
نکته ی اخر اینکه، شما به حس خوبی از اینکه محتوای شما چگونه به نظر کاربری می رسد که از صدای شما بهره مند نشده است، خواهید رسید. اگر صدای هم گذاری شده موجب یکنواخت شدن کلمات لرزش شما شود، متوجه خواهید شد که کار زیادی بایستی انجام دهید تا محتوای شما در صفحه جدی به نظر برسد.

PREMORTEM

در طراحی، ما جهت دهی هایی به سمت نتایج تخیلی ایجاد نموده ایم: افزایش ثبت نام و فروش ، امار بازدید بالا، کاربران مشتاق. از ان جا که هدف خاصی را در ذهن داریم، پس روی ان سرمایه گذاری می نماییم. این امر موجب می شود که ما ان را فراموش و یا حداقل احتمال سایر نتایج را کاهش دهیم.
یک راه برای پیشدستی بر این سمت گیری ها داشتن یک PREMORTEM در پروژه است. همان طور که از نامش پیداست، premortem به ارزیابی پروژه قبل از شروعش کمک می نماید_
گری کلین اولین شخصی که برای اولین بار در سال ۲۰۰۷ در بازبینی بازرگانی هاروارد نوشت،می گوید چه زمانی این کار ترقی می یابد.
لیدر کارش را اینگونه اغاز می نماید که همه را مطلع می نماید که پروژه به طور غیر عادی با شکست مواجه شده است. طی چند دقیقه ی اتی افرادحاضر در اتاق به طور مجزا دلیل شکست را می نویسند. (http://bkaprt.com/dfrl/07-02/)
طبق اظهارات کلین ، این فرایند یک دیدگاه ادراکی ارائه می نماید، مقوله ای که محققان دانشگاه های وارتون، کرنل و کلرادو در بررسی سال ۱۹۸۹ بررسی نمودند و به این نتیجه رسیدند که تصور واقعه ای که قبلا رخ داده موجب افزایش قابلیت تیم در اعیین صحیخ دلایل نتایج اتی تا ۳۰ درصد است.
برای مثال، حین طراحی یک فرایند برای اپلیکیشن پیگیری فعالیت ها . طی premortem ممکن است این سوال برای شما پیش بیاید: “فرض نمایید شش ماه پس از این، میزان متارکه ی sign up بالا باشد. چرا؟” تصور پاسخ هایی که فرضیه را توضیح می دهد بسیار گیج کننده است، ما بدنیال اطلاعاتی هستیم که کاملا شخصی هستند. نهایتا بطور تصادفی یک بن بست می سازیم و بدین ترتیب به تیم کمک می نماییم از ان نتایج به دور باشد و به سمت راه کارهای بهتری پیش برود.

پروتکل سوالات
یک تکنیک دیگر برای جعبه ابزار شما پروتکل سوالی کرولین جرت می باشد که در فصل ۱ به ان پرداختیم. به منظور روکش زدن، پروتکل سوالی هر یک از بخش های اطلاعاتی که از کاربران می پرسید کاملا عمدی و صحیح است:
• چه کسی در سازمان شما از این پاسخ ها استفاده می نماید.
• به چه منظور از ان ها استفاده می نمایند.
• ایا یک سوال الزامی است و یا اختیاری
• در صورت نیاز به یک پاسخ، چه اتفاقی می افتد اگر یک کاربر وارد مباحث قدیمی شود.
شما تنها نمی توانید تولید کننده ی پروتکل باشید، شما بایستی از طریق سازمان ان را وارد نمایید. برای مثال، جرت رویکرد را وارد فعالیت های استاندارد سرویس دیجیتال استاندارد نموده است. GDS سپس از پاسخ ها برای ایجاد راهبردهای تاکتیکی برای طراحان و نویسندگان حین انجام پروژه استفاده می نمایند_ مانند این رایزنی در مواردی این چنینی:
ما پیشنهاداتی خلاف درخواست القاب افراد داریم.
این فعایتی مازاد ان برای کاربران می باشد و شما ان ها را مجبور می نمایید جنسیت و وضعیت تاهل خود را مشخص نمایند در حالی که ممکن است راضی به ان نباشند. روش های مناسب دیگری برای مورد خطاب قرار دادن افراد مربوطه بدون استفاده از القاب وجود دارد.
اگر شما مجبورید فیلد عناوین را به کار ببرید، ان را به یک فیلد اختیاری با تکست ازاد تبدیل نمایید نه یک لیست از موضوعات. پیش بینی دامنه ای از عناوینی که کاربرانتان خواهند داشت غیر ممکن می باشد و شما کسی را نخواهید رنجاند. (http://bkaprt.com/dfrl/07-03/).
با شفاف سازی پیشنهادات و توضیح اینکه چرا GDS علیه درخواست عناوین مباحثی را ارائه می نماید، این راهبردها تیم را در مسیر درستی نسبت به شروع کار قرار می دهد.
اگر پروفایل کاربران بخش اولیه ی تجربه ی محصول شما می باشد، شما بایستی پروتکل های سوالی رااقتباس و بسط دهید تا نه تنها مشخص نمایید که دپارتمان چگونه از داده های جمع اوری شده استفاده می نماید بلکه از چگونگی به کار گیری ان ها توسط خود محصولات نیز اگاهی می یابید. برای مثال، سرویس پیشنهادات یک رستوران می تواند طوری تنظیم شود که موقعیت کاربران را مشخص سازد، سرویس ها برای اولویت بندی نتایج بر مبنای تقریب ها به ان نیاز دارند. ولی ما شاهد سایت های بی شماری هستیم که دلیلی برای گرداوری اطلاعات محلی نداریم: مجلات تجاری، متصدیان کتابخانه ها، و حتی فرودگاه های شهری. اگر ان سازمان ها پروتکل سوالی را تکمیل نمایند، تنظیم اقدامات برای ان ها دشوار خواهد شد. شما مجبور نیستید ان را “پروتکل” بنامید_ در برخی سازمان ها ان عناوین بسیار رسمی به نظر می رسد و تلاش برای افزودن ان به یک فرایند طراحی بسیار چالش بر انگیز خواهد بود. در عوض، ممکن است شما این سوالات و تاکتیکک ها را واردفضای کاربردی خود نمایید و یا ان ها را در جلسات گفتگو به کار گیرید. به هر حال، شما این کار را انجام می دهیدو به دنبال روش هایی هستید که ان را به یک بخش ثابت و ذاتی فرایند خود مبدل نمایید نه یک امر فاقد عمومیت.

 ادامه دارد…

منبع: طرحی برای زندگی واقعی

مترجم: معصومه منصورنژاد

طرحی برای زندگی واقعی (بخش اول)

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*